Cieplej się robi. Nie na dworze, bo zima przypominała o swoim istnieniu szydząc ze zbanalizowanego poglądu o globalnym ociepleniu.

Cieplej jest dla cudzoziemców mieszkających u nas bez legalnych pozwoleń. Celowo nie piszę o „nielegalnych” migrantach, bo tak naprawdę nie ma ludzi „nielegalnych”. Każdy kto urodził się na naszej ziemi jest legalny. Może mieć jedynie nieuregulowany administracyjnie pobyt w swej nowej Ojczyźnie.

Od pierwszego stycznia mamy abolicję dla takich cudzoziemców. To już trzecia abolicja w III RP. Z poprzednich w latach 2003 i 2007 skorzystało około pięć tysięcy migrantów. Mało. Ale wtedy legalizujący swój pobyt musieli spełnić surowe warunki: udowodnić dziesięcioletni pobyt w Polsce, mieć zezwolenie na zatrudnienie, umowę najmu mieszkania. Poprzednie abolicje były też słabo nagłośnione w zainteresowanych środowiskach. Wielu zainteresowanych zwyczajnie bało się spotkania z polską administracją z obawy przed deportacją.

Teraz jest inaczej. Warunki legalizacji pobytu dostosowano do rzeczywistości omawiając je wcześniej z organizacjami pozarządowymi współpracującymi z cudzoziemcami. To one wsparły administrację państwową upowszechniając informacje o warunkach abolicji i przekonując cudzoziemców, że abolicja nie jest chytrym pomysłem policji i straży granicznej by aresztować ludzi bez ważnych dokumentów, wiz. Takie plotki pojawiły się przed abolicją na Ukrainie. Głos polskich Ukraińców, polskich Wietnamczyków, Ormian - autorytetów środowiskowych sprawił, że na początku stycznia złożono kilka tysięcy wniosków cudzoziemców pragnących uregulować swój pobyt w Polsce. Tym razem trafili na lepiej przygotowanych urzędników, na informacje i formularze w ojczystych językach, pomoc wolontariuszy i komercyjnych biur prawnych. Można krytykować taki „biznes abolicyjny”, ale on też potwierdza celowość uchwalonej przez poprzedni Sejm abolicji.

W Polsce coraz rzadziej na szczęście słyszymy hasło „Polska dla Polaków”. Polacy mają swoich bliskich pracujących w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, starą emigrację w USA i Australii. Już rozumiemy, że potrzebujemy cudzoziemców, bo oni pracując u nas pracują na nasz wspólny pożytek.

Przygotowana przez Sejm abolicja to szansa dla tych, którzy chcą mieszkać w Polsce, by mogli żyć i nas godnie reprezentować oraz mogli normalnie dla swej nowej Ojczyzny pracować.